MANILI MEKTUP
Anadolu’da bir köyde, bir delikanlı davullu zurnalı dügünle evlenmis. Dügünden bir ay sonra da askere gitmis. Aradan on
ay geçmis ama köyden yeterli haber alamamıs. Merak ettigi konu çocugunun olup olmadıgı. Hanımı okuma yazma bilmez,
gelenege göre babaya da böyle sey sorulmaz. Nihayet babasına yazdıgı bir mektupta dereden tepeden söz ettikten sonra
sonuna bir mani ilistirmis:
“Güzel mektup gez de gel
Bizim köye var da gel
Bir iken iki olduk
Üç olduk mu sor da gel.”
Baba tahsilli biri degil ama çarıklı kurmay. O da cevabî mektubunda havadan sudan bahsettikten sonra oglunun sorusuna
bir mâni ile cevap vermis:
“Bir dalda iki kiraz
Böyle mektup yine yaz
Tarla mahsul vermedi
Gelecek yıl yine kaz.”





KIMINLE EVLENDIGINE BIR BAK
Adam geceleyin elinde fenerle sevgilisini görmeye giden ogluna sormus:
— Neden onu görmeye fenerle gidiyorsun? Ben flört yaptıgım zamanlarda ısıga falan ihtiyaç duymazdım.
Oglan cevap vermis:
— Iyi ama bak kiminle evlendin?





SEÇKINLIK
Bir kadın, ruh doktoruna kocasından sikayette bulunmus:
— Doktor Bey, kocamın kulakları çok iyi isittigi halde benim dediklerimi hiç duymuyor. Acaba bu bir hastalık mıdır?
— Hanımefendi, bu bir hastalık degil, bu zamanda esine az rastlanır bir seçkinliktir.